MBFW Berlijn DAG 3

#Modedokter Berlin Fashion week #part3

Early wake-up call!

Met de spectaculaire avond nog in mijn geheugen (vooral nog in mijn benen)probeer ik van de ramp, waarmee ik zojuist oog in oog in de spiegel heb gestaan, nog wat te maken. Mijn trukendoos is op dit moment mijn make-up tasje. Met mijn haar heb ik na een gevecht met mijn föhn de hoop al opgegeven. Gelukkig is het de derde en laatste dag. Aan het ontbijt besluiten we de Seek beurs voor gezien te laten, omdat we denken een groot deel van de dag nodig te hebben om de grote warenhuizen van Berlijn met de daaraan grenzende winkels te bezoeken.

Ons hotel ligt zo goed als om de hoek van KaDeWe (Kaufhaus des Westens). Dit warenhuis bestaat meer dan honderd jaar en is ongeveer zo groot als Harrods in Londen. De naam verwijst naar de ligging ten westen van de historische binnenstad. Na de deling van Berlijn door de oorlog ontwikkelde dit stukje Berlijn zich tot de "place to be" en werd dit stad gedeelte “city-west” genoemd. Wat de naam van het warenhuis ten goede kwam. De indeling van het warenhuis is een regelrechte ramp. Het is waanzinnige architectuur, maar misschien wel het meest onpraktische warenhuis wat ik ooit meegemaakt heb. Dus verdwalen is eerder regel dan uitzondering in KaDeWe. Naast de commerciële A-merken die worden aangeboden, zoals Tommy Hillfiger, Marc Cain, G-star, etc. staat KaDeWe bekend om zijn high end top merken, zoals Fendi, Gucci, Prada, etc. met een speciale “golden-galerie” waarin het neusje van de zalm van de high end merken is gepresenteerd. Hier loopt het water mij in de mond. Vanbinnen ben ik helemaal warm en week. Dit is liefde! Al geldt hier een regel; kijk nooit op het prijskaartje! Je dag, nee de hele maand, is direct verpest. Dinsdag heb ik avondjurken in de “kiloknallershop” gepast. Tweedehands jurken voor een paar tientjes waar nog het nodige veranderwerk in zit. Wil ik nu ook het gevoel van weelde ervaren. Dus ik kruip het pashok in met een paar pracht exemplaren van bekende en minder bekende designers. Helaas mogen er geen foto’s gemaakt worden. Maar geloof mij, dit zouden heel wat betere prentjes geweest zijn, dan er dinsdagmiddag op social media zijn gegooid. En tja, om te voorkomen dat je vreemd gaat geldt ook bij mode de regel; kijken mag, aanraken niet. Het plan was dan ook; buiten spelen, thuis eten. Hoe stom ben ik om dat pashok in te duiken. Je raad het al, ik ben met een designer avondjurk thuis gekomen. Om niet de hele dag met een avondjurk door de stad te lopen, laat ik de jurk achter bij KaDeWe om deze vervolgens ’s middags op te halen.

Winkelen is net als een zak engelse drop open trekken; als je er eenmaal een snoepje uitgepakt hebt wil je meer (meestal eet ik dan die hele zak leeg #guiltypleasure). Dus we vervolgen ons pad en komen terecht op de heren schoenenafdeling. Hier kijken de glimmende neuzen van Hugo Boss schoenen naast een rood bordje met witte sale letters ons aanlokkelijk aan. Tom waagt een gokje en vraagt aan de hoffelijke ietwat stijf gedragende dame een schoenmaat 44. Nadat deze dame achter een deurtje weg kruipt, komt ze terug met lege handen. Ze geeft aan dat ze alleen nog een maat 43 of een maat 45 heeft. Waarop Tom antwoord dat een maat 43 ook past. Bij het aantrekken van de maat 43 verraad zijn gezicht dat de schoenen lekker strak zitten. Liever te klein, dan te groot, mompelt hij. Nou, dat heb ik een man nou nog nooit horen zeggen! Overtuigd van de schoonheid van de schoen in combinatie met de aantrekkelijke prijs worden de schoenen in de doos ingepakt om ze vervolgens naar de kassa te laten brengen. Bij KaDeWe neem je de spullen niet zelf mee naar de kassa. Hier worden de spullen voor je naar de kassa gebracht en met je naam of een nummer of bonnetje kan je daarna je aankopen afrekenen. We lopen weg van de schoenafdeling en zijn het er samen over eens dat het mooie schoenen zijn en dat Tom super mazzel heeft met de prijs. Jammer alleen dat we er vervolgens achterkomen dat het handgeschreven getal op het prijsstickertje niet de afgeprijsde prijs was, maar het stellingnummer waar de schoenen in het magazijn te vinden zijn (#ezels). Er staat voor vandaag meer op de planning dan alleen KaDeWe.

Tijd om de U-bahn naar de volgend stop te pakken: Französische Strasse, bestemming Galeries La Fayette. La Fayette oftewel Quartier 206 is een imposant gebouw met een ronde glazen koepel als kloppend hart van het gebouw. Over vier etages zijn ook hier merken in het hoogsegment voor zowel dames als heren te vinden. De toplaag van high end merken, zoals bij KaDeWe ontbreekt. Persoonlijk heb ik La Fayette altijd iets vooruitstrevender qua merken en collecties ervaren als KaDeWe. Ook is bij La Fayette een groter assortiment street style te vinden, waardoor het aanbod overall jonger aandoet. Nu ik zo in La Fayette rondloop ben ik ietwat teleurgesteld. De rekken hangen hier meer dan vol en op de open passage in het midden van het gebouw onder het licht van de glazen koepel staat een treinlading aan losse metalen rijrekken met afgeprijsde stuks. Het doet goedkoop en achterhaalt aan. Hier raak ik niet van geïnspireerd. Rijrekken met afgeprijsde stuks is de nachtmerrie van iedere mode ondernemer, dus hier wil ik snel weg.

Die Konditorei

Wat ik zo leuk vind in Berlijn zijn die bakker winkeltjes met zitplaatsen waar je dan kan genieten van de geur van vers afgebakken brood onder het genot van vers gemaakte lekkernijen, zoals plukbrood (soort zoet rozijnenbrood met glazuur)met een lekker kopje koffie. Toen ik in München woonde was ik ook al regelmatig in dit zaakjes, alias “Konditor” te vinden. Op een hoekje in de Französische Strasse zit ook een “Konditorei”. Trouw bestel ik hier plukbrood met een Latte (koffie verkeerd). De vogeltjes die met mooi weer op het terras de kruimeltjes rapen, zijn stiekem naar binnen gevlogen. Ondanks de inzet van de eigenaar om de vogels buiten te houden met briefjes op de deur, de deur te sluiten, de vogels niet te voeren en een draadjesgordijn van brede plastic lamellen, zitten de kleine rotzakjes toch binnen. We hebben er geen last van en horen alleen het vrolijke getjilp. Na de korte pit stop besluiten we de Französiche strasse te vervolgen en daarna af te slaan richting Unter den Linden langs BK Berlin Department Store.

Logomania

Omdat de logomania is los gebarsten in het modebeeld, ben ik geïnteresseerd in het merk Karl Lagerfeld om eventueel voor mijn eigen winkel in te kopen. Vandaar dat het voor mij belangrijk is een tweetal Karl Lagerfeld brandstores te bezoeken en ook het productaanbod van Karl Lagerfeld in de verschillende warenhuizen te bekijken. Volgens mij ben ik geen typische Nederlander, want bij mij is het altijd: kijken, kijken, wel kopen! Met een “Karly”om mijn nek en een rib uit mijn lijf gaan we verder op pad.

Tussen het winkelen door bezoeken we ook nog enkele toeristische plaatsen, om toch even de cultuur op te snuiven. Het zijn echte “go see”, want veel tijd is er niet meer over. Op de weg terug naar ons hotel, pik ik bij KaDeWe nog snel mijn jurk op. Wat is daar gaande? De modekaravaan trekt weer voorbij met de pers erachteraan.

Onze nieuwsgierigheid is wederom gewekt. De bekendmaking van de gekozen designers voor “Vote for Fashion” is gaande. “Vote for Fashion” is een samenwerking van het blad de Vogue in combinatie met KaDeWe. Vogue maakt een selectie van upcoming designers die de mogelijkheid krijgen om hun collectie van volgend seizoen bij KaDeWe te mogen verkopen. Hiervoor wordt er gestemd op de site van Vogue door de lezers van Vogue, de bezoekers van KaDeWe en een samengestelde jury van prominenten. Met sierlijke rode koorden, vast geklemd aan goudkleurige paaltjes is dit stukje van KaDeWe afgezet. Alleen voor genodigde, staat op het bordje bij de entree. We leggen ons erbij neer, dat we hier niet bijhoren. Eigenlijk zijn we er ook niet op gekleed met onze dikke winterjas en platte schoenen, rode wangetjes van het buitenlopen en verwaaid haar. We zoeken de weg naar de roltrap, op naar de uitgang. Ineens zie ik in mijn ooghoek een soort wand met ingelijste shawls van het merk Fendi. Nog even van dichtbij bekijken. En daarnaast in een vitrine, precies op ooghoogte, de sierlijke horloges van Cartier. We lopen het smalle gangetje in. Het valt ons niet op dat de mensen hier zonder jas lopen en een glas bubbels in hun hand hebben. Ineens krijgen we door een dame met een witte blouse en een zwart gillet een kleine versnapering aangeboden. Dan schrikken we, via de achterzijde zijn we ongemerkt terecht gekomen tussen de genodigde van deze “Vote for Fashion” come together. We kijken elkaar aan. Zullen we ons nog een keer aanstellen? De tijd tikt, we hebben onze handen gevuld met enkele draagtassen van onze aankopen en hoe krijgen we ongezien onze jassen weg gemoffeld? Voor een keer deze MBFW zijn we verstandig. We gaan terug naar ons hotel, halen onze koffers op en nemen de bus naar het vliegveld.

Bye, Bye Berlin, Till Next Time!