Modefabriek & Modeshow Fifth House

#Modedokter Modefabriek en modeshow Fifth House 

Bye bye Berlin, Hello Amsterdam

Thuis staan de koffers nog half uitgepakt van Berlijn in mijn slaapkamer. De vuile was in de wasmand gegooid en mijn moeder lief aangekeken of ze deze keer (beter gezegd; alweer) de was wil doen. Donderdagnacht ben ik thuis gekomen van de drie daagse trip naar Berlin Fashion Week. Nu draai ik twee dagen mee in de winkel, want ook in de winkel moet alles gewoon door blijven lopen. En natuurlijk komen mijn vaste klanten even gezellig langs om de laatste ins en outs van Berlijn te horen. Mijn eigen gezicht in mijn eigen winkel is daarom extra belangrijk na een fashion trip. Op zondag werk ik nog wat administratie weg en duik ik nog even achter de laptop om de laatste mails te beantwoorden en mijn dagje Modefabriek te plannen. Natuurlijk is deze dag Modefabriek al eerder in grote lijnen gepland. Het entreeticket is gekocht en staat klaar in mijn iphone wallet, het lijstje "must-see" merken is gemaakt en ik heb al even voorwerk gedaan of er nog wat nieuws te spotten valt. Uiteraard zijn mijn outfits ook zorgvuldig bij elkaar gezocht.

What to wear?

In Berlijn tijdens de Fashion Week speelt het spel van zien en gezien worden een belangrijke rol. Voor de Modefabriek is dat niet zo belangrijk. Hier stem ik dan ook de outfits op af. Verkoop ik mezelf of verkoop ik mijn winkel. Bij de Modefabriek verkoop ik mijn winkel, dus trek ik iets “commercieels” aan. Tevens denk ik erbij na dat ik veel loop op een beurs, dus dat de hakken thuis blijven. Dit keer kies ik voor een deux pieces van Nikkie. Een zilveren Fay crop top met grote rits op de rug en de bijbehorende korte Fay skirt met grote rits op de bips, afgemaakt met de lange zwarte Otto Coat van Fifth House. Omdat ze koud weer hebben voorspeld kan ik bij deze outfit een 60 denier zwarte panty dragen. Normaal is 40 denier echt voor mij de max. Anders vind ik dat de outfit met een hogere denier panty snel tuttig is. Nu kan het wel. Met een paar stoere nikkie boots met veel kettingen eraan en een lange zwarte robe manteau met opgerolde mouwen, geeft de outfit een ietwat alternatieve doch stoere look.

Behalve mijn outfit voor overdag heb ik ook een outfit voor ’s avonds nodig naar de show van Fifth House. In overleg met Suzanne, mijn floormanager, kiezen we voor een jurk van Liu Jo uit de sale een push nodig hebben. Ik luister dan ook netjes naar haar en hang een strak Liu jo (zwart panterprint). Uiteraard voor de avond wel met hoge hakken! Een paar goeie hakken geeft toch net ff iets extra’s aan je outfit.

My daily issues...

Ik blijf wat hangen in het ritme van de week en ondanks dat ik echt slaap nodig heb, lig ik weer te laat in bed. En als de wekker gaat kan ik er (weer) niet uit komen. Het is ook zo lekker warm in bed en ik kruip nog even tegen Ronald, mijn vriend (not yet married), aan. Dit gaat ten koste van mijn dagelijkse rondje hardlopen. On top off vergeet ik bijna dat ik beloofd heb ons zoontje Tazmin naar school te brengen. Shit, nu heb ik haast, want ik heb afgesproken Lana om 8:50 bij de bushalte in Venlo op te pikken. Tik tak, tik tak. Bijna 9uur zet ik mijn alarmlichten aan om langs de straat te stoppen, zodat Lana snel de auto in kan springen. Na een toeterconcert van een van mijn mede-weg-gebruikers gooi ik verderop in de straat het stuur om en zet koers naar Amsterdam. In de auto zitten Lana en ik eigenlijk de hele weg te vergaderen. Lana is mijn ruwe diamant op kantoor. Ooit als stagiaire bij ons in de winkel begonnen, is zij zich steeds meer gaan specialiseren in de online markt en promotie. Nu is ze verantwoordelijk voor mijn drie webshops (Miinto, Winkelstraat en exmode.nl), doet ze onze social media en bereidt ze alle overige promotie, activiteiten en events voor. We hebben veel te bespreken en voor we het weten draai ik de parkeergarage bij de Rai in Amsterdam in. Vergadering gesloten, mindset Modefabriek.

Op het toilet van de parkeergarage werk ik snel mijn make-up een beetje bij. Zodra ik buiten ben en we richting entree lopen, neem ik een korte vlog op en maken we een foto voor social media. De entree van de Modefabriek is verlegd. Verandering van spijs doet eten, zullen we maar zeggen. We staan zeker 30 minuten in de rij om binnen te komen. Dit terwijl we al een entreebewijs hebben. Binnen snak ik naar koffie. Ook daar staat een lange rij, dus laat maar. We hebben met collegae afgesproken waar we nog even op wachten en dan starten we onze quest.

Trends

We zien mooie slank gesneden broeken van een merk dat we niet kennen; Five Units. Een vertegenwoordigster staat ons te woord. Broeken blijft een lastig verhaal. De pasvorm is zo belangrijk. En aan de buitenkant zie je niet goed hoe een broek daadwerkelijk past. Het merk krijgt wel een plekje op mijn lijstje ter herinnering.

Naast de stand van Five Units staat het merk Na-Kd. Ready-to-wear collectie waarbij bij alles” see now, buy now” is. Ik verkoop dit merk nu ruim een jaar in mijn winkel. Vooral de “vloggers” capsule collecties die ze brengen, zijn belangrijk voor de verkoop. Het zijn leuke trendy items tegen “meeneem” prijsjes. Zal het een zonnig voorjaar worden? Ik ben zelf gek op brillen en zonnebrillen. En zie het merk Quay Australia staan. Op en top vrouwelijk, sexy en sophisticated. Wie weet ga ik wel overstag om dit merk in te kopen. We draaien een andere hal op de beurs in en direct vanaf de ingang van deze hal zien we een hoge en grote stand, volledig cyclaam geschilderd met grove gouden rekken. Het jurkenmerk Freebird blijft leuk. Ook een van de merken van mijn lijstje. Iets verderop is de stand van Pom Amsterdam. Ooit begonnen met kleurrijke shawls met pompons eraan, nu brengen ze een volledige kledinglijn. Pom Amsterdam ziet er wederom leuk uit. Nadat ik vorig jaar de keuze heb gemaakt om het kleurrijke en fantasierijke Fabienne Chapot in te kopen, is het merk Pom Amsterdam van mijn lijstje geschrapt. Twee van deze kleurrijke merken is te veel. Geen modebeurs zonder Geisha. Of het nou Berlijn is of hier in Amsterdam, Geisha staat er weer prachtig bij met een super grote stand. Geisha beeld in zijn stand altijd een soort winkel uit met leistenen grijze muren. Zware vierkante, hoge, metalen rekken zijn gevuld met de dikke plastic hangers met logo waar de kleurrijke kleding op hangt. Geisha is een kei in het reproduceren van zogenaamde bestsellers. Van Geisha gaan we door naar Maria Tailor. Maria kennen we van de reality-docusoap “Modemeisjes met een missie”, over de fashiongirls Tamara Elbaz, Josh-V en Maria Tailordie op het punt staan de wereld te veroveren in de Amsterdamse glamourscene. Ook Maria ken ik al een paar jaar. Toen ze nog samen met vriendin Tamara Elbaz het modemerk Tailor & Elbaz had, heb ik dat een aantal jaar ingekocht. Sinds een jaar of twee zijn de twee vriendinnen als zakenpartners uit elkaar en is Maria in haar eentje verder gegaan met hun merk onder de naam Maria Tailor. De veranderingen waren zichtbaar in de collectie en persoonlijk vind ik de vernieuwde lijn niet helemaal bij het beeld in mijn winkel passen. Al ben ik nu wel weer blij verast met wat ik zie, dus wie weet.

Laten we dan maar meteen oversteken naar vriendin Josh-V, die de laatste jaren niet meer op de Modefabriek was, en nu uitpakt met haar nieuwe interieur voor shop in shops. Het ziet er echt geweldig uit en past helemaal bij de look & feel van het merk. Josh verleidt ons meteen met een waanzinnige cocktail ter plaatsen gemaakt in de cocktailbar in haar stand. En de barman mag mijn cocktail wel even blijven shaken (#eyecandy). Door de gezelligheid op de stand verliezen we even de tijd uit het oog. Jeetje, wat staan we te kletsen. Ik wil perse nog even naar de meest spontane persoon die ik ken. En tevens de meest hard werkende vrouw met doorzettingsvermogen; Jantje Korten. Onze eigen bekende Limburgse uit Roermond staat voor de tweede keer met haar eigen lijn op de Modefabriek. Haar bescheidde formaat stand ziet er spectaculair uit. De hele inrichting is gemaakt van karton. Hoe verzin je het! En uiteraard alles in zacht roze, lekker girly. Jantje Korten is een korte termijn merk, dat betekend dat de kleding die ze presenteert op de Modefabriek nog voor dit zomerseizoen is. Dit in tegenstelling tot de andere merken die voornamelijk voororder merken zijn en de collecties van het komende winterseizoen presenteren. Jantje ontvangt ons persoonlijk en even enthousiast als altijd. Ze toont ons de beste producten uit de drie verschillende leveringen. Er hangt een mega schattig “mama & me” setje. Een streep dessin jurkje, uitgevoerd in een model voor mama en een kleine versie voor dochterlief. So cute! De ringtone van mijn iphone verstoord het gesprek. En bij het zien van het tijdstip slaat de stress toe. Ik heb een inkoopafspraak om collectie te schrijven bij Studio Anneloes. Studio Anneloes is net als Jantje Korten een korte termijn merk en koop ik ongeveer iedere drie weken een nieuwe collectie in. Deze collectie wordt dan drie tot vijf weken later geleverd. Voorgaande jaren stond Studio Anneloes met deze collectie op de Modefabriek. Deze stand was dan iedere keer weer afgeladen vol. Op de stand werd dan tevens de collectie geschreven. Deze keer heeft Studio Anneloes besloten tijdens de Modefabriek de collectie in hun eigen showroom te schrijven. Dat scheelt een heleboel hectiek, alleen moet ik hiervoor wel de auto in stappen. Het is spitsuur.

Ondanks dat het normaliter nog geen 10 minuten rijden is van de Modefabriek in de Rai naar de showroom in het World Fashion Centre (WFC), is spitsuur op de ring A10 andere koek. Ik kijk op Google Maps en zie inderdaad de oranje en rode blokjes afgebeeld. Het langzaam rijdend en stilstaand verkeer zorgt ervoor dat de 10 ingecalculeerde minuten er ineens 30 worden. Het is krap in onze tijdsplanning met nog een avondprogramma voor de boeg, maar stipt 17:05 staan we in de showroom van Studio Anneloes. Ik moet even een paar knoppen omzetten. Van vooruit kijken en anticiperen op wat er komen gaat, zit ik nu ineens in de rekenmodus en kraken mijn hersenen welk gat deze inkoopronde van Studio Anneloes nu weer in mijn budget gaat slaan. Ik koop een serie met een luipaardprint in taupe met zwart in combinatie met een snake print in zwart wit. Als accentkleur zit er rood bij. Tijd voor een paar foto’s voor social media, zodat alle Studio Anneloes fans weer kunnen nagelbijten.

Mama Kelly, here we come!

Het loopt tegen 18:00, over een half uur worden we bij het restaurant Mama Kelly in het oud Olympisch stadion verwacht voor de show van Fifth House. Lana gooit een balletje op over omkleden. Onderhand is iedereen die met mij reist wel gewend dat mijn blote billen al op menig camerabeveiligingssysteem van parkeergarages te zien zijn. Vandaar dat Lana, ook gezien de temperatuur die tegen het vriespunt aan zit, de voorkeur geeft aan een omkleedruimte met iets meer luxe dan de zoveelste parkeergarage. We krijgen toestemming om in een opslagruimte bij Studio Anneloes onze outfits te wisselen. Lana bedenkt zich geen moment en snelt naar de auto toe om de kleding eruit te halen. In de tijdslimiet van een topmodel op Fashion Week veranderen we van outfit. Met onze make-up tasjes nog los in de hand, vliegen we zowat naar de auto toe. We hebben 15 minuten om de route van 20 minuten af te leggen. Ieder verkeerslicht wordt gebruikt om een ander deel van ons gezicht van een nieuwe laag make-up te voorzien. Met als finishing touch een wolk parfum wat direct voor een mistlaag in mijn Fiat 500 zorgt. In de parkeergarage is direct voor de dichtstbijzijnde uitgang bij Mama Kelly, plek. We snellen ons naar buiten. Helaas hebben we beide onze meest comfortabele schoenen aangetrokken. Gelukkig kunnen we er zelf om lachen hoe “gammel” we op 10cm hakhoogte de trap op klauteren.

Let the show begin!

In de loop van de uitgang van de parkeergarage naar de ingang van het Mama Kelly restaurant, is net genoeg tijd voor een sigaretje. Op dat moment zie ik naast de ingang de auto van Nikkie staan. De zwarte Mercedes Jeep van een slordige twee ton (volgens de Telegraaf), prijkt in het buitenlicht van Mama Kelly. Ik doe net alsof ik instap in deze auto en Lana maakt een foto. Weer een leuk social media kiekje! Bij de deur van Mama Kelly worden we vrolijk ontvangen door twee medewerksters van Nikkie. Toch typisch dat ze ons al van de gastenlijst afstrepen zonder onze naam te vragen. Binnen krijg ik ingefluisterd dat er nog twee plekjes voor ons vrij zijn direct tegenover de centrale trap, waar we

frontrow van de show kunnen genieten. We delen een vierzitter tafeltje met twee gezellige Brabantse dames. De staf van Mama Kelly zorgt dat het ons aan niets ontbreekt. We kijken onze ogen uit. Mama Kelly is een vier verdiepingen tellend restaurant volledig alles van muren, plafonds tot stoelen en banken in het roze. De accentkleur is goud. Compleet over the top. Direct achter de entree van Mama Kelly staat midden in de ruimte een ronde bar alsof het een kermis carrousel is. Het is de derde keer dat ik er ben en ik blijf het leuk vinden. Het restaurant is verder erg “Amerikaanse-stijl”. Vooral de hiërarchie in de personeelsbezetting is puur Amerikaans met de lopers, de drankdames en de floormanagers.

We worden afgeleid door een deur op onze etage die steeds voorzichtig open en dicht gaat. We vangen een glimp op van de “tiger room”. Een aparte ruimte waar niet alles roze, maar panterprint is. Als er geen klink op de deur zou zitten, kan je lang zoeken naar de uitgang. Al snel is het ons duidelijk dat het in die ruimte gebeurd. Daar zitten de modellen en Nikkie, spannend!

Langzaam dimmen de lichten en horen we de intro van een steeds harder klinkende song. De deur van de Tiger Room gaat open en het eerste model bewandelt de witte striping die zorgvuldig over de roze vloerbedekking is geplakt. Het lang harige blonde model draagt een recht vallend jurkje in offwhite bedrukt met grote zwarte en bordeaux rode stippen. Gevolgd door een brunette in een bordeaux rode trui turtle nek gecombineerd op een sportief bordeaux leren rokje. Dit is wat ik persoonlijk zo geweldig vind aan Fifth House; de ton-sur-ton combinaties. Zelf ben ik er helemaal weg van om in een lijn, een bepaalde kleur te dragen. Het geeft lengte aan je postuur en legt de focus op de persoonlijkheid die erin zit. De modellen die volgen wisselen combinaties af van bordeaux, zwart en offwhite. Offwhite, oftewel “winter wit” in dit ensemble, geeft een luxe en pure uitstraling. In het buitenland zie je veel dames in “winter wit”, het ziet er altijd zo fantastisch uit. Jammer, dat we hier in Nederland nog steeds zo sceptisch tegenover wit in de winter zijn. Na dertien prachtmeiden te hebben gezien, komt er een einde aan de eerste show. Deze eerste show komt overeen met de eerste “drop”, dus de eerste levering die Fifth House gaat uitbrengen voor winter 2019.

We zitten echt perfect. Alle modellen komen vier keer langs ons tafeltje, dus genoeg momenten voor the perfect shot. Na deze eerste show, volgt het voorgerecht. Een overheerlijke Burrata (“mozzarella smaak”), waar ik vers altijd mijn vingers bij kan opeten, hmmmmm. En een Gravad Lax (gesneden Noorse zalm). Zo puur, zo heerlijk. Ik geniet met volle teugen. De smaak van het eten wordt nog extra versterkt door de mooie witte wijn die erbij is geschonken. Nog nagenietend start de tweede modeshow met een visgraad wollen half lange blazer. Gevolgd door mijn favoriete set; groen met zwarte panter print trui op een degradee dessin rok die van zwart aan de bovenkant tot grasgroen aan de onderzijde loopt. Het is leuk om te zien dat de modellen puur zijn en niet te jong. Een vast gezicht bij Fifth House is Holland Next Top Model van het eerste uur Tamara Slijkhuis. Een powergirl die karakter uitstraalt, vooral door haar “statement piece” wenkbrauwen. Deze tweede show laat een grasgroen beeld zien met vooral veel zwart. En dan zwart in leer en items met een stoere uitstraling. Een derde kleur versterkt meestal een kleurbeeld, het gaat er iets meer van “leven”. De accentkleur hier is een grijs/blauwige kleur. Persoonlijk doet deze kleur niks voor mij. Ik begrijp de commerciële keuze. Leuk voor het beeld, doet af aan het verhaal, sorry.

Met de show vers op ons netvlies komen de obers binnen gelopen met mega grote ronde gouden dienbladen boven hun hoofd. En wat eet je bij Mama Kelly? Uiteraard; een hele Franse landkip en een Canadese kreeft. Het water loopt mij al in de mond. Ik grijp meteen de kreeft bij z’n klauwen en neem de kraker ten hand. Dat beest is de mijne! Jammie! De vaart zit er lekker in en de muziek voor show drie galmt door de speakers. Zo mooi om te zien hoe fotografen en de andere media experts dan zo onopvallend mogelijk de beste plekjes proberen in te pikken. Ze kruipen over de grond en sluipen de trap op of verstoppen zich in een hoek achter een grote licht spot. Ik mag eigenlijk niks zeggen, want als je mij af en toe acrobatische oefeningen ziet doen om met goede foto’s en filmpjes thuis te komen verklaar je mij ook voor gek.

Enfin, de derde show is volledig in camel. De een na het andere model paraderen als amazones over de witte loper volledig in camel gehuld. En de showklapper? Een knal oranje jas, I Love It! Na de finale van de derde show verwacht ik een hysterisch publiek vol lof klappend en roepend naar Nikkie om ene ere ronde te maken met alle dertien modellen. Helaas, niks. Poppetje gezien, deurtje dicht. Heeft niemand nou dat enthousiasme dat ik graag met de wereld wil delen? Ik probeer de kans te grijpen om Nikkie even persoonlijk te bedanken. Terwijl ik de deur naar de “Tiger Room” nauwlettend in de gaten houdt, staat het dessert voor mijn neus. OMG sticky toffee!!! It’s like an orgasm (#pardonme). In mijn ooghoek zie ik Nikkie de trap op komen. Ze draagt de lange versie van mijn favoriete Nikkie blazer, maar dan in het zwart. Gecombineerd met een winter witte slanke pantalon met steekzakken met daarop de logo belt uit de laatste Nikkie collectie. Gestijld met half hoge veter kistjes. Ze ziet dat ik wil opstaan en ze gebaard mij te blijven zitten, geeft een knipoog en een gekke tong uit haar bek (#rockandroll) en maakt met haar hand een telefoongebaar bij haar oor dat snel verandert in een handkus. En weg is ze, wederom de tijger deur door. We besluiten de weg op te gaan. Voordat ik achter het stuur stap, wil ik nog even een kop koffie drinken en een korte sanitaire stop. Avond wat was je mooi. We waggelen terug naar de parkeergarage op onze killerheels. Die krengen zijn al uit nog voordat ik de achterklep van de auto kan open doen op zoek naar mijn gemakkelijke boots. Off we go,

“Truuk nao Venlo”.